عبدالله ابن لطف الله ( حافظ ابرو )
556
زبدة التواريخ ( فارسى )
ذكر حوادث و وقايع سنهء اثنى و ثمانين و سبعمايه هجريّه « 1 » امير صاحبقران بعد از تسخير ممالك خوارزم خواست تا نسق حال خراسان فرمايد در سنهء اثنى و ثمانين و سبعمايه اميرزادهء جهان و برگزيده حضرت يزدان ، « [ 1 ] » عادل دل ، باذلكف ، خردمند عالى همّت ، فضلپرور هوشمند ، اميرزاده اميرانشاه را كه فرزند دلبند و خلف ارجمند حضرت صاحبقرانى بود با پنجاه قشون مرد كه از لشكر اختيار فرموده بود به جانب خراسان روانه فرمود و آن « [ 2 ] » ولايت را نامزد نوّاب « [ 3 ] » او گردانيد . اميرزادهء اعظم بر امر « [ 4 ] » آن « [ 5 ] » حضرت « [ 6 ] » روانه « [ 7 ] » شد و در ييلاق بلخ و اندخود فرود آمد و امير صاحبقران قاصدى پيش ملك غياث الدّين « [ 8 ] » به هرات « [ 9 ] » فرستاد . مضمون رسالت آنكه نوييان و امرا در قوريلتاى بزرگ حاضر مىگردند مىبايد كه تو نيز حاضر شوى . ملك غياث الدّين « [ 10 ] » اعزاز و اكرام قاصد نموده در جواب گفت امير حاجى سيف الدّين بيايد تا مصاحب او به اردوى همايون حاضر شوم . حضرت صاحب قرانى بنابر ملتمس او امير « [ 11 ] » حاجى سيف الدّين را به هرات فرستاد و در توجّه ملك غياث الدّين « [ 12 ] » بدان طرف مبالغت تمام نمود كه چون دوستى به قرابت رسيد عهد ملاقاتى رود وحشت بيگانگى به وصلت يگانگى مبدّل شود و عرصهء خراسان و ماوراء النهر دست در هم دهد . ملك غياث الدّين « [ 13 ] » بهصورت اظهار مطاوعت و متابعت مىنمود امّا به معنى ترسان و لرزان بود . چون امير حاجى « [ 14 ] » سيف الدّين برسيد ملك مقدم او را به اعزاز و اكرام تلقى نموده « [ 15 ] » مدّت چندگاه او را بازگرفت به بهانهء آنكه
--> ( [ 1 ] ) - ت : رحمان . ( [ 2 ] ) - ت : اين . ( [ 3 ] ) - ت : ندارد . ( [ 4 ] ) - ت : موجب فرمان . ( [ 5 ] ) - ت : ندارد . ( [ 6 ] ) - ت : ندارد . ( [ 7 ] ) - ت : روان . ( [ 8 ] ) - م و ل : ملك هرات . ( [ 9 ] ) - م و ل : به هرات . ( [ 10 ] ) - ت : هرات . ( [ 11 ] ) - ت : ندارد . ( [ 12 ] ) - م و ل : هرات . ( [ 13 ] ) - م و ل : هرات . ( [ 14 ] ) - ت : ندارد . ( [ 15 ] ) - ت : نمود . ( 1 ) سال 782 ه . ق .